Chester Bennington

Een blogpost waar ik al bijna twee weken tegen aan zit te hikken. Ik wil het zo graag schrijven, maar het is zo moeilijk. Vandaag kijk ik terug op de jaren dat ik fan ben van Linkin Park en wat de dood van Chester Bennington met me doet.

Ik weet niet meer helemaal precies hoe het ging, maar ik ken Linkin Park door mijn vader. Hij liet mij en mijn broertje de video van Numb zien, ik denk dat die toen op TMF was toen mijn vader aan het zappen was. “Hey Maarten, Marleen, kijk dit eens. Misschien vinden jullie dit leuk.” Zoiets zei hij tegen ons. We keken er beiden naar, m’n broertje met weinig interesse, ik met veel interesse. Wat was dat gave muziek! Ik heb zitten terug rekenen en ik denk dat ik destijds ongeveer 8 of 9 jaar oud was. (De video kwam uit in 2003, ik werd dat jaar 8 maar ik weet niet meer wanneer ik die video zag.)

Toen ik later voor mijn verjaardag een MP3 speler kreeg zette ik daar direct de twee albums van Linkin Park op, Hybrid Theory en Meteora. Één nummer daarvan heb ik heel vaak geluisterd, Breaking The Habit. Ik vond het nummer fantastisch, dat vind ik nog steeds. Leuk weetje: die MP3 speler was welgeteld 1 gigabyte, dat was echt onwijs veel voor die tijd. Op die MP3 speler (die ik overigens nog steeds heb) had ik ook het album van Chipz! staan en volgens mij zelfs wat K3 maar met Linkin Park was de toon voor mijn toekomstige muzieksmaak wel gezet.

De jaren later, elke keer als ik een nieuwe MP3 speler of iPod kreeg zette ik daar als eerste Hybrid Theory en Meteora op. Dat is tot vandaag de dag nog steeds mijn prioriteit: Linkin Park op mijn iPod. Ik was niet heel actief fan van de band over de jaren maar als hun muziek langskwam werd ik altijd opnieuw verliefd. Ik ken alle teksten en heb een aantal fysieke albums.

In 2014 kwam de band naar de Ziggo Dome. Het was een van de eerste keren dat ze naar Nederland kwamen dat ik daadwerkelijk de kans had om te gaan, maar ik ging niet. Ik had geen geld op dat moment. Ach, volgende keer beter. 20 juni 2017 was dus de volgende keer, en weer had ik geen geld. Plus, uiteindelijk moest ik die avond nog werken ook. Ach, ik zie ze over twee weken toch op Rock Werchter, maar de volgende keer dat ze komen ga ik sowieso! De show op Rock Werchter was absoluut fantastisch. Ik heb elke seconde ervan genoten. De excitement voor de show op Rock Werchter begon ’s ochtends al, toen ik wakker werd en Linkin Park op zo’n 70 meter afstand stond te soundchecken. Ze speelden op de soundcheck One Step Closer.

Toen het nieuws van het overlijden van Chester Bennington kwam, kwam dat binnen als een enorme klap. De zanger van de band die zo ver teruggaat in mijn ‘muziekgeschiedenis’ is niet meer… Ik kan het gewoon nog steeds niet geloven en het is al bijna twee weken geleden. Ik luister alweer een paar maanden non-stop naar Linkin Park, door de excitement van Rock Werchter, de excitement na Rock Werchter en nu dus het verdriet. Er is echter één album dat ik niet kan luisteren, en dat is One More Light. Het album van de band dat in mei uit kwam. De teksten komen nu te hard binnen.

Afgelopen zondag ben ik in Utrecht naar een memorial voor Chester geweest, iets waarvan ik heel blij ben dat het er was. Ondanks dat ik Chester (of iemand anders van Linkin Park) nooit ontmoet heb voelt het alsof er iemand die dicht bij me stond is overleden. De memorial in Utrecht heeft me zeker geholpen met alles beter te verwerken, ondanks dat het nog wat meer tijd nodig gaat hebben.

Ik hoop oprecht dat Chester nu de rust heeft die hij zocht. Verder is er nog niets bekend over de toekomst van Linkin Park zelf maar ik weet wel dat ik de band blijf steunen, wat voor beslissing ze ook maken. Ze zijn een groot deel van mijn leven en muziekliefde, en dat zal altijd zo blijven.

Chester Bennington, gone but never forgotten.

Deze post heeft een reactie

  1. mooi blog. van uit je hart geschreven… top ❤❤❤❤❤❤

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Sluit Menu