My Road To Spartan #6: race verslag!

My Road To Spartan #6: race verslag!

Zaterdag 20 juli was het zo ver: de Spartan Race waar ik al een half jaar naar uitkeek en waar ik ook hard voor trainde. Vandaag vertel ik hoe ik de race heb ervaren!

Aangezien ik en Julian ons hadden ingeschreven voor de starttijd van 10:20, moesten we erg vroeg weg. We kwamen om 10 over 9 aan op station Duivendrecht en zijn vanaf daar naar de ArenA gelopen. Het was op dat moment nog droog maar het dreigde wel te gaan regenen. Toen we aankwamen was alles heel goed geregeld. De aanmelding ging erg snel en ook de tassen inleveren ging snel. Aangezien Spartan een obstacle run is, hebben ze geen startnummers maar headbands waar het startnummer op staat. Ik hoefde hier dus niet mee te vechten, wat ik altijd wel heb bij normale hardloopevenementen.

De weg naar de start was verkeerd aangegeven maar alsnog waren we ruim op tijd bij de start. We kregen een warming up rondje en toen gingen we in groepen van 8 tegelijk van start. De eerste obstacle was de ‘Stairway to Sparta‘. Ik had verwacht dat ik het opstapje nodig had, maar ik kwam er in één keer op. Ik weet niet meer precies in welke volgorde de obstacles kwamen dus pin me daar niet op vast! ’s Ochtends hadden mijn benen nog heel zwaar gevoeld en ik had niet goed geslapen dus ik was een beetje huiverig voor deze race. Ondanks dat, voelden mijn benen na de start best goed dus voor zover we konden rennen hebben we gerend.

Voordat de race begon (voor ons) zag het er al naar uit dat het zou gaan regenen. In het stadion zelf was het dak dicht dus daar regende het niet maar buiten regende het behoorlijk hard! Ik vond dit helemaal niet zo erg want ik had het echt enorm warm. De kleine stukjes door de regen waren dus zeker welkom om eventjes wat af te koelen. Van de regen zelf merkte ik eigenlijk vrij weinig, ook tijdens de Herucles Hoist, die ze buiten hadden neergezet. Wel een nadeel met de regen was dat de ArenA allemaal van die metalen rekken heeft waar je over loopt. Deze werden wel glad dus ik durfde hier niet goed overheen te rennen.

Het traplopen was echt enorm zwaar. Het was echt: stadion uit, trap op/af, stadion in, trap op/af en ga zo maar door. De enige obstacles die ik écht niet haalde waren de ringen (zie foto), de rope climb en de spearthrow. Bijna aan het einde van het parcours stonden een paar enorm hoge muren waar we overheen moesten. In eerste instantie vond ik deze heel lastig maar ik kwam er goed overheen uiteindelijk.

De obstacles die echt enorm zwaar waren, waren de sandbag carry en een carry waarbij je een ijzeren ketting van schakels moest dragen over de tribunes heen. De Hercules Hoist had ik veel zwaarder verwacht, dit lukte me zonder al te veel problemen. Ook de monkeybars, die eerst vrij lastig leken, gingen me vrij goed af. Ik was hierbij echt heel blij dat ik handschoenen aan had want anders had ik dit echt nooit gehaald!

Iets waarvan ik niet verwacht had dat het er zou zijn tijdens deze stadion race was de fire jump. Dit is de laatste obstacle voor de finish en je springt dus in principe over een lijn van vuur heen. Zodra ik tijdens de race zag dat er een fire jump was, werd ik al gelijk enthousiast. Dit is iets wat ik zo vaak op tv heb gezien en nu mocht ik het zelf doen! Na de finish kreeg ik direct een medaille om mijn nek en wat is dat ding mooi! Hij is echt heel groot en zwaar. Er zit ook een trifecta stuk aan, maar om die compleet te maken moet ik nog een Super en een Beast lopen dit jaar. Ik ben helaas bang dat me dat niet meer gaat lukken. Hopelijk volgend jaar!

Na de finish kregen we ook een Spartan – finisher t-shirt. Ik heb een maat M gevraagd maar toen ik hem thuis aantrok zat hij toch wat strak. Ik denk niet dat hij té strak zit om vervelend te zijn tijdens het sporten maar de volgende keer vraag ik waarschijnlijk toch maar een maat L. Zodra we onze tassen hadden opgehaald zijn we toch nog weer even langs de merchandise gelopen. Ik vond het niet nodig om een t-shirt of trui te kopen, maar ik heb wel een Spartan Stadion Finisher patch gekocht en een kleine Spartan pin.

Mijn conclusie was al wel snel dat ik meer het traplopen had moeten trainen, de spearthrow en de rope climb. Maar dat zijn dingen voor de volgende keer want ik weet één ding zeker: ik heb vandaag van elke minuut genoten en ik wil echt vaker obstacle runs lopen! Mijn volgende wordt waarschijnlijk Strong Viking in Nijmegen, dus daar ga ik ook zeker nog over schrijven!

Mijn firejump! Je ziet mij wat meer op de achtergrond.

 

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Sluit Menu