Race verslag: Strong Viking Family Edition

Gisteren was mijn derde obstacle run, de Strong Viking Family Edition in Nijmegen. Je leest hier hoe ik het evenement ervaren heb en wat ik er van geleerd heb.

Ondanks dat dit de Family Edition was, heb ik de race in mijn eentje gelopen. Ik had Julian gevraagd of hij mee wou maar omdat hij al een aantal weken niet hardgelopen heeft, besloot hij thuis te blijven. Doordat ik in mijn eentje liep heb ik twee obstacles over moeten slaan omdat je die met een andere loper moest doen. Tevens waren de obstacles allemaal wat makkelijker (denk aan een rope climb die lager is dan normaal, de afstand korter, etc.). De rope climb is een van de obstacles die ik bij Spartan niet haalde dus ik was blij dat hij hier lager was. Hierdoor redde ik het namelijk net.

Bij deze editie kon je kiezen uit de afstand 3km of 5km. Normaal beginnen de afstanden pas bij 7km bij een Strong Viking. Bij het niet halen van een obstacle was er geen burpee penalty of iets dergelijks. Ik liep de 5km afstand en heb dit gedaan in precies 1 uur tijd.

Het was niet heel warm tijdens de race maar ik werd gelukkig warm genoeg door het hardlopen. De obstacles waren leuk, uitdagend maar ik ging overal vrij gemakkelijk doorheen. Het lopen door enorme blubber poelen was iets wat ik net iets minder leuk vond maar er waren ook genoeg obstacles waar ik weer helemaal schoon gespoeld werd. Ik heb er uiteindelijk toch zelf voor gekozen om deze race te lopen, dus ik mag niet klagen over blubber.

Tijdens de race heb ik zeker een aantal dingen geleerd:
– Strik je veters enorm goed! Ik zag iemand die een schoen verloor in de blubber, deze niet terugvond en dus op zijn sokken verder ging. Mijn schoenen zaten gelukkig goed vast.
– T-shirts zijn overrated. Bij en na de zwem obstacles werd ik enorm tegen gehouden door mijn t-shirt. Het schoof, schuurde en plakte aan alle kanten. De volgende keer loop ik dus waarschijnlijk in een topje/sport-bh.
– Handschoenen zijn een twijfelgeval. Fijn om je handen te beschermen maar waardeloos bij een monkeybars zodra ze nat zijn. (ik betwijfel overigens of de monkeybars haalbaar zouden zijn met natte handen, maar dat ter zijde)
– Ik moet absoluut meer trainen op onverharde wegen want mijn hemel, wat was dat zwaar!
– En tot slot: sokken. Mijn schoenen zijn perfect maar de sokken waren dat niet en dat merkte ik.

Een paar nadelen van deze Strong Viking was dat veel mensen op elkaar wachtten en dat niet netjes aan de zijkant van het pad deden. Nee, ze bleven gewoon gezellig met z’n allen midden op het pad staan waardoor ik door de bosjes moest lopen om er omheen te gaan. Dit vond ik vrij vervelend want hierdoor werd ik weer uit mijn tempo gehaald. Tevens was de omkleedruimte één grote ruimte. De heren waren niet van de dames gescheiden en ook de grond was onbeschermd. Ik heb me uiteindelijk maar snel in een hoekje omgekleed omdat ik het enorm koud begon te krijgen in m’n natte kleren maar fijn was het niet.

Het grootste nadeel aan Strong Viking in het algemeen vind ik nog wel het feit dat je geen medaille krijgt na de race. Je moet minstens 2 races doen, waarvan één minstens 7km, om een medaille te krijgen. Ik ben altijd super trots op mijn medaille na een race en hang deze aan een mooi rek. Dat ik nu dus tot oktober moet wachten tot de volgende race en dan pas een medaille kan toevoegen, is een beetje een teleurstelling. Spartan doet dat dus toch net iets beter/fijner.

Over het algemeen vond ik het een leuke race maar ik denk niet dat ik nogmaals mee zal gaan doen aan een family edition. De volgende race is in oktober, in Amsterdam. Waarschijnlijk ga ik daar ook weer aan meedoen aangezien dit een reguliere race is. Ik ben heel benieuwd hoe het dan gaat zijn!

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Sluit Menu